Waterbuffelhoorn, het alternatief voor tortoise shell

Het eerste gepatenteerde plectrum in de VS, ontworpen door John Farris in 1885, was gemaakt van schildpadschild oftewel “tortoise shell”, om precies te zijn het schild van de Karetschildpad (Hawksbill turtle) en werd gebruikt voor de 8-snarige banjo / mandoline combo.

 

Het karakteristieke geluid van tortoise shell is hoorbaar op bijna elke opname van gitaren en andere snaarinstrumenten in de vorige eeuw.
Dit “eerste plectrum” werd verkocht tot de Karetschildpad in 1973 op de CITES-lijst komt. (Convention on International Trade in Endangered Species of wild flora and fauna).

Vanaf die tijd is het verboden om het schild van dit dier te gebruiken.

 

In 1870 wordt celluloid uitgevonden door John Wesley Hyatt nadat de grootste fabrikant van biljartballen in de VS een prijs van $ 10.000,- uitloofde voor een acceptabele vervanging van ivoor.Tony D’Andrea was in 1902 de eerste persoon die celluloid gebruikte om plectrums te maken. De D’Andrea Pick Company in New York is nog steeds één van de grootste fabrikanten van celluloid plectrums.

 

Anders dan vaak wordt gedacht was celluloid dus geen alternatief voor tortoise shell maar werden plectrums van beide materialen jarenlang naast elkaar gebruikt. Hoewel de sound van een Celluloid plectrum wat scheller is en veel minder warm, is celluloid ook een flink stuk goedkoper en veel gitaristen gebruikten dan ook plectrums van beide materialen.

 

Waterbuffelhoorn is in essentie hetzelfde materiaal als tortoise shell, namelijk eiwit keratine. Een waterbuffelhoorn is, in tegenstelling tot hoorns van de meeste andere dieren, voor een groot deel massief en zeer geschikt om tot plectrums te verwerken, en de sound is nagenoeg gelijk aan die van tortoise shell.

 

Jaarlijks worden honderden kilo’s waterbuffelhoorn verbrand omdat er geen toepassing voor is, en hoewel er ook kammen en brilmonturen van worden gemaakt blijft er een flinke hoeveelheid over. Waterbuffels worden dan ook nooit gehouden of gedood om de hoorns.

 

Vandaag de dag wordt door veel gitaristen honderden en soms zelfs duizenden euro’s uitgegeven aan gitaren, versterkers en effectpedalen om een bepaald oud en herkenbaar geluid te bereiken terwijl de echte vintage sound wellicht dichterbij is dan gedacht…

Reacties van klanten