Picks

Waarom een plectrum van Waterbuffel hoorn?

 

Met name in de 50er & 60er jaren werd het gitaargeluid, onder andere, bepaald door het plectrum dat veelal was gemaakt van tortoise shell, het schild van de Karetschildpad. Toen dit dier in 1973 op de CITES-lijst van bedreigde diersoorten kwam werd het gebruik van tortoise shell verboden en langzaam verdween dit plectrum van het podium.

 

Al tientallen jaren wordt er, in de zoektocht naar de pure vintage sound uit de 50er & 60er jaren, door gitaristen honderden zo niet duizenden Euro’s uitgegeven aan gitaren, versterkers en effectpedalen zonder te denken aan de kleinste maar zeker niet onbelangrijke schakel in de geluidsketting, het plectrum.  De sound van een massief Waterbuffel hoorn plectrum komt zo dicht bij een tortoise shell plectrum dat het verschil verwaarloosbaar is, maar de vervaardiging is relatief arbeidsintensief en om die reden voor massaproductie minder geschikt.

 

Niet elke vorm van dierlijke keratine is geschikt om als plectrum te gebruiken. De hoorn van een Waterbuffel is, voor een groot deel, massief en kan in “plakjes” worden gezaagd om vervolgens verder te worden behandeld zonder dat er spanning op het materiaal staat.

 

Sommige producenten van hoorn plectra gebruiken het holle gedeelte van de hoorn en persen met behulp van stoom het materiaal vlak om vervolgens het plectrum te stansen. Deze goedkopere manier van produceren zorgt voor haarscheurtjes in het materiaal en het resultaat is een hoorbaar verschil met een plectrum vervaardigd uit massief hoorn. Deze plectrums zijn wel een stuk goedkoper maar minder duurzaam en ze klinken scheller.

Plectra Company maakt het mogelijk om de sound van weleer te laten herleven, en levert maatwerk op bestelling. Een plectrum dat niet alleen goed klinkt maar ook goed voelt door de 3D vorm. De verschillende 3D vormen zorgen voor een betere grip en extra speelcomfort.

 

 

 

Waarom een plectrum van ivoor?

 

Ivoor werd tot laat in de 19e eeuw gebruikt om biljartballen van te maken omdat het materiaal een hoge dichtheid heeft en

dus ook een optimale overdracht van trillingen.

 

Al in de 19e eeuw is men zich ervan bewust dat het gebruik van ivoor niet wenselijk meer is en de grootste billartballen fabrikant van Amerika

looft een prijs uit van  $ 10.000,=  voor een acceptabele vervanging van ivoor.

John Wesley Hiatt wint deze wedstrijd met zijn uitvinding van Celluloid, het materiaal waarvan Tony D’Andrea in 1902 als eerste plectrums van maakte.

De ”D’Andrea Pick Company”  is nog steeds één van de grootste fabrikanten van Celluloid plectrums.

 

Alhoewel het alternatief, celluloid, goed genoeg was gaat er toch niets boven het origineel en dus maakt Plectra Company het mogelijk om

niet alleen plectrums van hoorn maar ook plectrums van ivoor te gebruiken.

 

Het ivoor dat we hiervoor gebruiken is Mammoet ivoor, 15.000 tot 50.000 jaar oud en absoluut 100% legaal !!

Oh ja, en dan natuurlijk ook nog omdat het gewoon ontzettend cool is om je gitaar te bespelen met een plectrum

dat 15.000 tot 50.000 jaar geleden nog door Siberië wandelde, als slagtand van een inmiddels uitgestorven gigantische Mammoet…

 

Tot slot;

 

Jaarlijks worden honderden kilo’s waterbuffelhoorn verbrand omdat er geen toepassing voor is. Waterbuffels worden gehouden voor hun melk, vlees of als lastdier maar nooit voor de hoorns. Voor de vervaardiging van plectrums van Plectra Company worden geen dieren gedood.

 

Jaarlijks worden ongeveer 350 tot 400 Mammoet fossielen gevonden, dat is dus ongeveer één mammoet per dag!

De slagtanden van deze fossielen zijn niet allemaal van museum kwaliteit en worden voor verschillende doeleinden gebruikt zoals, kunstobjecten,

heften van gereedschappen of messen, sieraden en nu dus ook om plectrums van te maken!

 

Dit is dus, nogmaals, 100% legaal en van de fragmenten die we aankopen is de herkomst volledig traceerbaar.

Sterker nog, het gebruik van Mammoet ivoor zorgt ervoor dat de prijs daalt waardoor het minder interessant is om ivoor illegaal te verhandelen.